Het ritme van de natuur
Het ritme van de natuur in je eigen tuin
Ik sta in de keuken en kijk naar buiten, zoals ik wel vaker doe. Maar zeker in deze periode van het jaar is het een plezier om over dit stukje tuin uit te kijken. Dat geldt trouwens ook voor onze hele tuin hoor, maar op de een of andere manier lijkt dit kleine stukje een soort mini-oase te zijn voor vogels, muizen en ja… zelfs een rat.
Ik kijk naar buiten naar een mannetjesduif die overduidelijk aan het werk is om een mooi nest te bouwen. Hij landt telkens in dit stukje tuin, scharrelt tussen de plantjes door, pakt af en toe een takje op met zijn snavel. Soms laat hij takjes ook weer vallen, die voldoen blijkbaar niet aan zijn eisen. Dan gaat zijn kop omhoog en weg is hij weer, onze tuin uit, richting een hoge boom ergens aan de overkant.
Binnen no-time is hij echter weer terug voor het volgende takje. En terwijl ik koffie zet, zie ik hoe dit zich blijft herhalen.
Aan de andere kant van het huis gebeurt precies hetzelfde. Daar is nog een mannetjesduif druk in de weer met een soortgelijk ritueel. Alleen is het daar nog leuker, want deze duif bouwt zijn nest in onze tuin. En ergens merk ik dat ik daar nu al naar uitkijk — naar het moment dat er jonge duiven komen.
Vogels in de tuin en de natuurlijk cyclus
En zo gebeurt er van alles in onze tuin.
Een merelpaar doet zich tegoed aan de kersen in onze kersenboom. Er zitten ook twee jongen bij die luid beginnen te piepen zodra ze denken dat er eten aankomt. Wat een schattige bolletjes zijn het nog.
En dat terwijl we net afscheid hebben genomen van een aantal jonge kauwen in onze tuin. Dat was eerlijk gezegd een leuke maar ook behoorlijk spannende periode. De ouders van de jonge kauwen kunnen behoorlijk krijsen, zeker als ze het idee hebben dat hun jongen in gevaar zijn.
En laten die jongen nu net hebben besloten om neer te strijken in onze moes- en kruidentuin. Niet heel handig, want daar moesten we vaak zijn om water te geven of groenten en kruiden te oogsten. En dat werd niet echt gewaardeerd door de oudere kauwen. Sterker nog: ze voerden schijnaanvallen op ons uit. Op een gegeven moment kreeg ik zelfs een klap van één van de kauwen. Of dat met een vleugel of snavel was, weet ik niet eens meer precies, want het kwam van achteren.
Hoe leuk die jonge kauwtjes ook waren, en dat waren ze zeker, ik merkte dat ik toch ook opgelucht ben dat ze hun heil elders hebben gezocht. Rust in de tuin.
Het ritme van de natuur en de duif
Maar terug naar de duiven. Want ik realiseerde mij ineens iets prachtigs. Iets wat ik natuurlijk gewoon weet, maar toch niet altijd bij stil sta. Die duif weet precies wanneer het tijd is om een nest te bouwen.
De duif heeft geen kalender met weeknummers, weekenddagen, doordeweekse dagen, feestdagen en ga zo maar door. Het jaartal 2026 zegt ‘m waarschijnlijk helemaal niets. Ook heeft hij niet een prachtig horloge om zijn pols waarop hij kan zien hoe laat het is, of hij misschien eerst nog moet ontbijten, of dat het al tijd is voor het avondeten of om naar bed te gaan. Ook was het niet zo dat hij vanmorgen een belangrijk afspraak in zijn agenda had. Een “roodomcirkelde” afspraak met als titel: “Start met het bouwen van een nest”.
Nee, de duif wist het gewoon op enig moment. Hij wist dat het tijd was om te starten. En of hij daarbij dan wellicht een handje geholpen werd door de stand van de zon, de temperatuur of wat dan ook,wie zal het zeggen. In ieder geval had hij geen radio met een nieuwslezer die hem liet weten dat de maand juni was begonnen en dat het nu tijd was om te starten met bouwen.
Waarom de mens het ritme van de natuur is kwijtgeraakt
En ineens moest ik eigenlijk vreselijk lachen. Niet om de duif, maar om de mens. Want wat is de mens toch eigenlijk een wonderbaarlijk wezen. Wij hebben agenda’s nodig, horloges, kalenders, internet, boeken, handleidingen, en ondertussen zelfs een navigatiesysteem voor als we ergens naartoe gaan.
Eigenlijk zijn we behoorlijk afhankelijk geworden van alles buiten onszelf.
Want als wij een huis nodig hebben, moeten we dat laten bouwen of kopen we iets dat al bestaat. Terwijl de duif gewoon elk jaar opnieuw begint met bouwen, zonder handleiding, zonder gereedschap zoals wij dat kennen, en zonder externe planning.
Leven volgens de seizoenen en de natuurlijke cycli
En nu denk je misschien, waar gaat dit verhaal eigenlijk naartoe? Nou, naar het fenomeen dat in de natuur alles eigenlijk gewoon een bepaalde cyclus heeft. Een bepaald ritme. En die cyclus ziet er eigenlijk steeds weer hetzelfde uit. Zaaien, groeien en bloeien, oogsten, afsterven, terugtrekken en verstillen en dan start de cyclus weer opnieuw.
En ook in onszelf zit zo’n natuurlijk ritme. Er zijn periodes waarin we groeien, bouwen en naar buiten gericht zijn. Maar ook momenten waarin we juist naar binnen willen keren, rust nodig hebben en willen loslaten. Alleen proberen we dat ritme vaak te negeren. We leven alsof elke maand hetzelfde tempo moet hebben. Alsof energie altijd beschikbaar moet zijn. Alsof groei continu moet doorgaan.
Meebewegen met het ritme van de natuur
Maar wat zou er gebeuren als we dit ritme weer meer zouden volgen?
Als we de winter weer zouden zien als een periode van verstilling in plaats van volle agenda’s en verplichtingen? Als we in het voorjaar ruimte zouden maken voor nieuwe ideeën, in plaats van meteen alles te willen forceren? Als we in de zomer zouden leven, en in de herfst zouden loslaten wat niet meer dient?
Het leven gaat dan natuurlijk voelen en tegelijkertijd alsof je minder tegen de stroom in aan het zwemmen bent. Want de natuur laat ons elke dag zien hoe het werkt, zonder precies uitleg of plan en zonder haast. Alleen maar het ritme dat altijd doorgaat.
En denk je nu: “Hé, dat is interessant. Maar hoe start ik dan daarmee?” Dan heb ik iets moois voor je. Iedere 6 tot 8 weken organiseer ik een Seizoenswandeling ergens in een fijn stukje natuur. Ik ga dan op stap met een kleine groep deelnemers en ik neem je mee in wat het seizoen betekent en hoe dit zich zou kunnen vertalen in jouw eigen leven.
Ja, ik wandel graag een keertje mee!
Wil je geen blog of inspiratiemoment missen?
Schrijf je dan in voor mijn Inspiratiemail. Zo ontvang je tips en verhalen als eerste in jouw mailbox.