Waarom vinden we medicijnen zo normaal als we ouder worden?

Steeds meer mensen gebruiken medicijnen naarmate ze ouder worden. Maar wanneer zijn we dat eigenlijk normaal gaan vinden? In deze blog deel ik mijn verwondering over die vanzelfsprekendheid en waarom ik geloof dat nieuwsgierigheid naar ons lichaam minstens zo belangrijk is als het bestrijden van een klacht.

Laatst hoorde ik iemand zeggen: 'Iedereen van onze leeftijd gebruikt toch medicijnen?' De rest van het gezelschap leek het een hele normale opmerking te vinden, alsof je met het toenemen van de leeftijd op enig moment automatisch een geneesmiddelenabonnement krijgt. Maar ik bleef er nog dagenlang over puzzelen. Niet zozeer omdat ik verbaasd was dat iemand medicijnen gebruikt. Wel omdat blijkbaar niemand zich nog afvraagt waarom we het zo normaal zijn gaan vinden dat ouder worden en medicijnen blijkbaar onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Sinds die opmerking valt het mij steeds vaker op. Op een verjaardag, of ergens een bakje koffie of bij een avondje visite. Binnen no-time gaat het over de bloeddruk, de cholesterol, de heup, de knie, nieuwe medicatie, bijwerkingen, steunkousen, ziekenhuisbezoeken en ga zo maar door. Gewoon alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

En ineens voel ik mij dan een vreemde eend in de bijt en ik merk dat ik er niet echt (meer) over mee kan praten.

Hoort ouderdom echt automatisch met gebreken te komen?

Maar waarom is dat eigenlijk zo?

Blijkbaar verwachten we gewoon min of meer dat ons lichaam met de jaren telkens een beetje achteruit gaat. Wie kent de volgende uitspraak niet: “Ouderdom komt met gebreken”. Ik heb ‘m zelf ook vast wel eens gebruikt en ik heb het zeker ook lange tijd voor waar aangenomen.

Maar zo zijn er nog wel wat gezondheidsuitdagingen die met het “klimmen” van de leeftijd automatisch (althans, dat denken wij) gaan spelen:

• een leesbril om de kleine lettertjes nog te kunnen lezen
• we krijgen last van stijve gewrichten
• te hoge bloeddruk
• we hebben cholesterolremmers nodig
• overgangsklachten
• slechter slapen
• diabetes type 2
• incontinentie
• slechter horen
• een staaroperatie

Maar de vraag is natuurlijk: zijn dit werkelijk onvermijdelijke gevolgen van ouder worden?

Steeds vaker heb ik het gevoel dat we dit soort dingen over onszelf zijn gaan geloven en we vertellen onszelf dat dit er gewoon bij hoort. En als we het onszelf niet vertellen, dan zijn er wel andere mensen die ons hiervoor waarschuwen: “Wacht maar tot je zelf zo oud bent”. Reclames doen daar soms nog een schepje bovenop door een bepaald beeld van ouder worden neer te zetten.

En langzaam maar zeker wordt gezondheid bij ouder worden bijna de uitzondering.
Of….. kan het ook anders?

Het zelfherstellend vermogen van het lichaam

Ik ben niet tegen medicijnen, want het is goed dat sommige medicijnen er zijn. Maar ik vind het wel jammer dat we vaak genoegen nemen met alleen het bestrijden van een klacht of kwaal, zonder dat we nog nieuwsgierig zijn naar waar die klacht eigenlijk vandaan is gekomen.

Vanuit de visie waarmee ik werk ben ik steeds meer gaan geloven dat het lichaam veel slimmer is dan wij soms denken. Het beschikt namelijk over een prachtig en krachtig zelfherstellend vermogen en klachten proberen ons iets te vertellen. Een boodschap van het lichaam waar we naar mogen luisteren.

Dus waarom ontwikkelt iemand diabetes? Of waarom is iemand chronisch vermoeid? Waarom blijft iemand aankomen in gewicht. En soms zul je dan letterlijk een aantal stappen moeten doorlopen om uiteindelijk bij de oorzaak van de oorzaak te komen.

Mijn eigen zoektocht

Zelf dacht ik vroeger ook niet zo na over ziekte en gezondheid. Net als veel mensen had ik altijd het gevoel dat het een kwestie was van pech of geluk hebben.

Als ik hoofdpijn had, dan nam ik een paracetamol. Als ik migraine had, dan nam ik migrainepillen. Werd ik dan bij de migraine misselijk en ging ik overgeven, dan had ik daar weer zetpillen voor. Had ik last van mijn maag, dan nam ik een maagzuurremmer. Maar ik vroeg mijzelf eigenlijk bijna nooit af waarom ik die klachten had. OK, de migraine kon ik dan nog wel een beetje plaatsen. Dat gebeurde vaak na een hele drukke of stressvolle periode, maar verder dan dat kwam ik niet.

Toch heb ik ontdekt dat juist het stilstaan bij de klacht of kwaal veel meer op kan leveren. Door hier bewust mee om te gaan heb ik al veel mogen leren en ook veel stappen mogen maken. De migrainepillen liggen ondertussen ergens in een lade in de badkamer. De paracetamol en maagzuurremmers zijn de deur uit. NB, dat was overigens al veel eerder toen ik ontdekte dat dat paracetamol en maagzuurremmers eigenlijk helemaal niet zo onschuldig zijn (Lees ook waarom ik geen paracetamol meer slik en Lees hier waarom maagzuurremmers helemaal niet zo onschuldig zijn).

En heb ik dan nooit meer hoofdpijn of last van mijn maag? Toch wel, soms is het er nog wel eens en dan neem ik een “duik” in mijn kruidenkast voor een fijne kruidenthee of tinctuur om de klachten te verzachten. Maar dat doe ik nooit zomaar, want ik ga tegelijkertijd ook op onderzoek uit over het verhaal achter de klacht.

Gezond ouder worden begint misschien met een andere vraag

Ouder worden is niet iets waar we invloed op hebben. Het is ook niet zozeer te vraag hoe oud we we worden, maar hoe worden we oud. Oftewel, hoe kijken we naar gezondheid.

We hebben niet alles in de hand in het leven en voor iedere klacht bestaat ook geen eenvoudig antwoord. En dat is wat we eigenlijk wel verwachten als we een arts bezoeken. Een snel antwoord en een oplossing.

Maar laten we veel meer ook zelf op onderzoek gaan naar het “waarom eigenlijk”?

En volgens mij zou daar een gezonder leven mogen beginnen, bij het stellen van deze eerste vraag.

Merk je dat je steeds vaker vastloopt in terugkerende klachten en ben je benieuwd welke boodschap jouw lichaam je misschien probeert te vertellen? Dan ga ik graag samen met jou hiernaar op zoek.

Wil je geen blog of inspiratiemoment missen?
Schrijf je dan in voor mijn Inspiratiemail. Zo ontvang je tips en verhalen als eerste in jouw mailbox.