Innerlijke rust

Onlangs schreef ik een blog met als titel “Doe maar NORMaal, dan doe je al gek genoeg”. In deze blog legde ik uit dat we vaak de neiging hebben om te willen voldoen aan normen & waarden van anderen en regelmatig te weinig stilstaan bij onze eigen persoonlijke waarden. Terwijl dit laatste nu juist zoveel inzicht kan geven in onszelf, zodat we uiteindelijk meer kunnen gaan leven op een manier die bij ons past en prettig aanvoelt. Zoiets dergelijks geldt eigenlijk ook voor onze eigen emoties. Ook daar staan we niet altijd bij stil, bewust of onbewust. Er bestaat zelfs zoiets als een "Emotiefobie".

Een rare combinatie nietwaar? En toch klopt het vandaag. Want vandaag eet ik inderdaad beschuit met muisjes. En wat is het lekker. Ik weet het nog, van vroeger. Eerst hadden we thuis de gestampte muisjes en pas later at ik ook voor het eerst van die leuke roze/witte muisjes. Zo lekker op een beschuitje. Van die kleine roze en witte korreltjes die lekker kraakten tussen je tanden en een fijne zoete anijssmaak achterlieten in je mond. Later kwamen daar ook nog blauw/witte muisjes bij. Maar voor mij zijn de roze/witte muisjes de lekkerste muisjes!